Van bezorgd naar verzorgd....
Beste Directeur Verstappen,
Lerarenkorps
Meester Steven
Juf Lutgarde
Meester André
Nu het de voorlaatste dag van het schooljaar is , wil ik als ouders van Jente een woord van dank richten.
Om dit te kunnen plaatsen , zal ik even toelichten hoe wij op 1 jaar echte Zeppelin-fans zijn geworden.
Onze zoon zat in het 4de leerjaar op een school te Linkeroever. Onze zoon gaf te kennen , dat hij niet meer graag naar school ging en dit als " saai" bestempelde.
Deze desinteresse mondde uit in een sociaal isolement. Hij voelde zich niet begrepen en op dat moment hebben wij ingegrepen. Wij lieten hem testen bij het Centrum voor Leerlingenbegeleiding (Stedelijk onderwijs)en daar bleek dat hij meerbegaafd was. Toen mijn vrouw en ik de cijfers bekeken , zaten er geweldige verschillen in de diverse resultaten. Wij vroegen meer uitleg , maar kregen geen duidelijk antwoord.
Onze zoektocht was begonnen !!
Op internet kwamen we steeds de naam Professor Tessa Kieboom tegen. Wij herkenden de verhalen die zij neerschreef in haar boek. Daarop besloten wij om een antwoord te zoeken op onze vragen.
Bij de Professor
Onmiddellijk viel ons op dat de communicatie met onze zoon , die ondertussen volledig in zichzelf gekeerd was vlot ging. Zij bekeek de cijfers en vond de discrepantie van de onderzochte cijfers "uitzonderlijk". Daarop besloten wij de test bij het "centrum voor hoogbegaafdheid" te herdoen.
De uitkomst was ... inderdaad bevestiging, dat we hier te maken hadden met een hoogbegaafd kind.
De zoektocht naar een nieuwe school werd ingezet
Na een resem van scholen bezocht te hebben, hadden we Jente ingeschreven in een andere school waar ze ook een kangoeroeklas hadden. Toch was er twijfel en vroegen we raad aan de Professor. Deze merkte op dat onze zoon de depressieve richting uitging en we er zeker van moesten zijn dat er "zorg" aanwezig moest zijn. Uiteindelijk op de vrouw af gevraagd, zei ze : "ga eens een kijkje nemen in Haasdonk".
Op weg naar Haasdonk
De eerste stap over de drempel van de Zeppelin was gezet. We voelden direct dat Directeur Verstappen bekend was met de materie waar wij mee te kampen hadden. Wij waren zo "gepakt" door de rust. Eindelijk een man die ons begreep.
Het enthousiasme van Meester Steven bleef nazinderen in onze hoofden bij de trip terug naar Linkeroever.
Elke dag naar Haasdonk rijden was niet moeilijk. Maar terugrijden naar het werk in Antwerpen, dat was een probleem !! Sluipwegen boden een oplossing.
Bovenal zaten we met de rug tegen de muur, vermits we geconfronteerd werden met een door faalangst en depressiviteit beladen zoon.
We zetten de stap
De eerste weken waren een regelrechte hel. Elke week psychologische begeleiding via het team van Professor Kieboom, gekoppeld met al het nieuwe hielden ons in de ban. Meester Steven had de achterstand die Jente op de andere school had , snel weggewerkt. Inderdaad , het niveauverschil is enorm met de vorige School. Cijfers waren goed. Enkel schommelingen van zijn gemoedstoestand bleef een probleem. Juf Lutgard en Meester Steven deden nochtans hun uiterste best. Directeur Verstappen stond dagelijks aan de ingang en overschouwde alles en wist telkens de juiste analyse te brengen.
Voor de Kerst
De psychologe wist ons te vertellen dat Jente eerst emotioneel terug door de tunnel moest en net voor Kerst was het zover. Dagelijks huilbuien aan de schoolpoort. Dikwijls geprobeerd om te verdoezelen , maar dit ontsnapte niet aan de blik van de Directeur.
Deze zette het noodplan in. Hij doorzag dat wij als ouders teneinde raad waren.
Alarmfase
Dezelfde dag nog werd alle hens aan dek geroepen. Meesters André en Steven , Juf Lutgarde , Directeur Verstappen , Psychologe Tinne en Tessa Kieboom waren allen verzameld in de school.
Na een voorzet van Juf Lutgard , die Jente volgde via de Kangoeroeklas, werd geopperd: Waarom niet overschakelen naar 6 ...
Dit was slikken. Het intellect van onze zoon was bekend , maar dit vroeg een buitengewone inspanning van de school. Onze vraagtekens werden onmiddellijk weggeveegd door de directeur met de woorden : daar staan wij voor, wij zijn een school waar zorg centraal staat....
Meester André een speciaal geval
De laatste die zijn fiat moest geven was Meester André. Deze krachtpatser in motivatie veegde onmiddellijk de daad bij het woord.
Ik ken Jente , wij zijn "moaten", wij spreken veel op de speelplaats. Laat hem maar starten 2 januari in 6 …
Het Sprookje begon
Lieve schoolkameraadjes gekoppeld aan de jarenlange opgebouwde kennis om de gevoelige snaren te bespelen bij de kinderen, veranderden Jente in een opengebloeid kind , die wij kende vanuit zijn kleutertijd. Dagelijks kregen we het relaas van een kind dat gefascineerd werd door de leerstof die hij toegereikt kreeg. De zachtheid van de schoolkameraadjes deden de rest. Inderdaad, het mag gezegd worden, in 't stad wordt alles veel harder gespeeld.
The End
Wij zijn nu aan het einde van de trip naar Haasdonk. Onze zoon haalde 85 % op de OVSG eindtoetsen en is klaar voor de volgende stap. I.p.v. 2 jaar Haasdonk is het spijtig genoeg 1 jaar geworden. Ik wou het kort houden, maar dit is uiteindelijk een epistel geworden.
Toch heb ik dit neergeschreven voor ouders die ook geconfronteerd worden met deze problematiek.
Zeppelin-team,
Wij kunnen jullie niet genoeg danken.
behouden vaart.
groeten van de familie Snoeck
donderdag 26 juni 2008
zondag 15 juni 2008
Autisme - Nood aan structuur
Onlangs lazen wij een heel interessant artikel in verband met het opsporen van autisme bij kinderen. Wij willen dit artikel graag met u delen want soms zitten ouders toch met vragen i.v.m. deze problematiek. Hopelijk kan dit artikel al enkele antwoorden bieden.
Artikel "Nood aan structuur"
Artikel "Nood aan structuur"
Abonneren op:
Posts (Atom)